Afbeelding bij artikel
Nick

Nick Schlangen: “Liefde voor de zorg, passie voor palliatief”

Gepubliceerd: 15-03-2022
Body tekst

In zijn jongste jaren zette Nick Schlangen het liefst de schaar in de randjes van het gras. En als hij het gras niet deed, dan maakte hij wel de mooiste vlechten van de slierten van een maiskolf. Haute coiffure zogezegd. Met zijn talent zou hij het zeker gaan maken in het kappersvak. Maar na een nare ervaring op de werkvloer en wat omzwervingen in de mode bleek dat hij geknipt was voor een heel ander vak: de zorg. “Toch handig dat ik daarvoor al een diploma had.”

Liefde
Nick Schlangen, 29 jaar, zit op zijn praatstoel. In geuren en kleuren doet hij zijn verhaal. En niet zonder emotie. Hij is gelukkig. Bij Savant de Lisse in Asten is hij verpleegkundige in opleiding. De liefde bracht de Midden-Limburger naar Zuidoost-Brabant. Met zijn vriend Jeroen is hij al weer acht jaar samen. Ze hebben onlangs een huis gekocht dat momenteel grondig verbouwd wordt. “Wat ben ik hartelijk ontvangen. Wat een gezellige mensen hier in Brabant. Ik voel me hier helemaal thuis.”

Vliegende start
Nick: “Ik ben mijn loopbaan met een valse start begonnen. Maar gelukkig kreeg het alsnog een vliegend vervolg. Ik rolde de zorg weer in. Dat was in zorgcentrum Witven bij Land van Horne in Someren, waar ik helpende was. Wat leuk was dat. Collega’s zeiden: Nick, je hebt talent. Je moet door. Zo ben ik de studie Verzorgende IG gaan doen, in een soort turbostand. Een studie waarvoor drie jaar staat, heb ik in anderhalf jaar gedaan. Ja, ik ben een perfectionist en ik kan plannen. Dan kan het hard gaan. Na negen maanden als vaste nachtdienstkracht gewerkt te hebben en na het afstuderen als verzorgende IG heb ik de overstap gemaakt naar Savant de Lisse.”

Waardering
Nick: “Als je iets met mensen hebt, dan is de zorg het mooiste vak dat er is. Hier werk je met je hoofd, je hart en je handen. Dat wordt enorm gewaardeerd, op ieder moment van de dag en elke dag weer. Bij Savant de Lisse werk ik bij het Team Verzorging: thuiszorg onder een dak. De cliënten hebben hier een eigen appartement, met eigen keuken en eigen zorgmomenten. Ik help met de medicatie, steunkousen, maak een praatje en begeleid cliënten naar de arts of fysiotherapeut. Geen dag is hetzelfde.”

Heftig
Nick: “Over waardering gesproken. Het gebeurde tijdens het weekend. Een bewoonster was gevallen en vervelend terechtgekomen. Ik heb de ambulance gebeld en in alle hectiek met een familielid de spullen van de bewoonster gepakt. De broeders van de ziekenwagen waren verrast dat alles klaar stond voor de opname. Helaas is de bewoonster enkele dagen later overleden. Ik ben gaan kijken toen ze opgebaard lag. Dat is Nick, hoorde ik de familie zeggen toen ik de kamer binnenkwam. Die drie woorden zeiden alles. Daar zat zoveel warmte, waardering en dankbaarheid in.”

Roeping
“Mooie momenten en droevige wisselen elkaar af. Ze horen bij elkaar. Net als de dood en het leven. De palliatieve zorg voelt voor mij als een natuurlijke omgeving. Ik voel dat ik iets kan betekenen voor terminale patiënten en ongeneeslijk zieken. Ik kan mensen helpen, troosten, begeleiden en tot steun zijn in de laatste fase van hun leven. Hoe dicht staat het leven bij de dood? Of de dood bij het leven? Feit is dat we altijd een geboorte vieren terwijl het ook heel mooi is om stil te staan bij iemands dood en zijn leven te herdenken. De palliatieve zorg richt zich vooral op ouderen. Maar ook bij kinderen en jongvolwassenen valt goed werk te doen. Werken in een hospice? Het voelt als een roeping. Op termijn wil ik daar klaar voor zijn.”

Studie
Maar eerst duikt Nick met zijn neus in de boeken. Hij gaat weer studeren: drie dagen per week praktijk en een dag theorie. Verpleegkundige is het volgende diploma dat hij gaat halen. Komende maanden ga ik werkend leren binnen het Verpleegtechnisch team. Een nieuwe tak van sport. Het past bij zijn ambitie. Nick: “Blijf jezelf ontwikkelen. Verdiep jezelf. Stel vragen. Wees nieuwsgierig. Dan kun je het verschil maken in de zorg. Het vak maakt een enorme ontwikkeling door. Zeker in combinatie met zorgtechniek. Denk aan internet of things, domotica met detectielussen en i-Pads op de werkvloer. Het zijn enkele voorbeelden die ouderen in staat stellen om langer hun zelfstandigheid te behouden. Met dank aan de innovatie.”

Klein geluk
Het leven is goed op het Brabantse land. Nick weet daar alles van. Hij heeft mooie vooruitzichten. Hij verheugt zich op wat komen gaat. Voorsorteren op klein geluk, zo heet dat. Het heeft te maken met ijsjes trakteren en bezoekjes aan dierentuinen en pretparken. En met liefde, vertrouwen en een jarenlange vriendschap. Een vriendin van Nick van de middelbare school is moeder geworden van een prachtig meisje. Hij straalt. “Ik ben peetoom geworden!”